के तिमी अन्धो छौ सरकार ? (विचार)

स्नेहा झा

लगभग तीस दिनको मधेश आन्दोलमा तीसभन्दा बढीको मृत्यु भइसकेको छ । जसमध्ये प्रदर्शनकारी मात्र बीस जनाभन्दा बढी छन् । यो तथ्यांक मधेशी जिल्लामा मारिएका प्रदर्शनकारीहरुको मात्र हो ।

देशको संविधानमा आफना अधिकार सुनिश्चित गराउन सडकमा उत्रेका जनता यति ठूलो संख्यामा मरिसक्दा पनि श्रद्धाञ्जलीका दुई चार शब्द अर्पण गर्न नसक्ने तिमी कस्तो सरकार ? आफनै देशका जनता, कोही बालक, कोही युवा, कोही वृद्ध, कोही महिला मर्दा पनि दुःख लागेको छसम्म भन्न नसक्ने, तिमी कस्तो सरकार ?

आकाशबाट जल वर्षा हुने मौसममा मधेशको सडक मधेशीको रगतले भिजेको छ । तर, तिमीलाई कुनै वास्ता छैन । के मरिरहेकाहरु तिम्रै देशका नागरिक होइनन् सरकार ? सरकार, तिम्रै प्रहरीले चलाएको गोली लागि फक्रिनै नपाएका कलिला मुनाहरु रगतमा लतपत भए । सारा जीवन यसै देश र माटोको सेवा गरेर चाउरिएका वृद्धलाई पनि तिम्रो प्रहरीको गोलीले छोडेन ।

सरकार, थारु र मधेशीले तिम्रा प्रहरीलाई भाला रोपेको र भाटाले हिर्काएको त देख्यौ, तर तिम्रा प्रहरीले थारु र मधेशी चेलीलाई तिनका घरभित्रै पसी बेइज्जत गरेको, अपमान गरेको अनि नियन्त्रणमा लिएर गोली हिर्काएको देखेनौं । सरकार, वर्षौंसम्म तिम्रै जातका शासकहरुको कमलरी बसी असह्य पीडा भोगेका थारु चेलीको विगत बिर्सियौ ? सरकार, विश्वले पुज्ने जनक नन्दिनी जानकीको नगरीमा तिम्रो प्रहरीले नारीको कति अपमान र मानमर्दन ग¥यो, पत्ता लगायौ ?

अहिलेसम्म मधेश आन्दोलनमा विरगती प्राप्त गरेका मधेशीलाई श्रद्धाञ्जलीसम्म दिन नसकेको र दिन नचाहेको मेरो देशको प्रधानमन्त्री तिमी, मधेशकै माटोमा हुर्केको तिमी, मधेशीकै बिचमा रहेको तिमी, अनि मधेशी भूमिबाटै उठेर देशको प्रधानमन्त्रीसम्म बनेको तिमी, मधेशको माटोको गुण यसरी बिर्सियौ ?

प्रहरीको गोलीबाट एकैदिन ६ जना जनताको मृत्यु हुन्छ । त्यो पनि देशको संविधानमा परिमार्जन र संशोधनको मागका साथ सडकमा रहेका बेला । यस्तो हुँदा पनि तिमीले आन्दोलनरत जनताको नाममा कुनै सन्देश दिनु आवश्यक ठान्दैनौ । मरेका जनताका लागि श्रद्धाञ्जलीका दुई शब्द अर्पण गर्नु तिम्रो जिम्मेवारी महसुस गर्दैनौ । उल्टो उनीहरुलाई होच्याउने र घोच्याउने, उनीहरुको अपमान गर्ने शब्द प्रयोग गर्छौ, के तिमी हामी मधेशीको सरकार होइनौ ? एकफेर भनिदेउ सरकार, तिमी हाम्रो अभिभावक होइनौ ।

सरकार, मधेशीका लागि श्रद्धाञ्जलीका दुई शब्द बोल्नु तिम्रो मानवता होइन, कर्तव्य हो । मधेशीलाई मानव नदेख्ने तिमीले उनीहरुप्रतिको मानवता निर्वाह नगर, तर कर्तव्य त पुरा गर । सरकारी कर्मचारीलाई कर्तव्यको पाठ सिकाएर, डिभी पिआरको बेमौसमी राग अलापेर र मधेशीको आन्दोलनलाई बेतुकको संज्ञा दिएर राष्ट्रिय हिरो बन्न सफल, जातले मधेशी मन्त्री, लालबाबु पण्डित आज किन आफ्नो मन्त्रिमण्डललाई कर्तव्यको पाठ याद दिलाउन सकेनन् ।

हुन त पण्डित हुँदैमा उनले बोल्नुपर्ने आवश्यकता पनि छैन । आखिर मधेशले उनलाई जिताएर पठाएको पनि त होइन । उनी मधेशको र मधेश उनको प्रिय तथा विश्वासिलो नै कहिले भयो र ?

प्रहरीको गोलीले आफनै देशका जनता मर्दा र ठूलो संख्यामा हाताहाति हुँदा पनि तिमी मौन रहनु भनेको दुईटा अवस्थामा मात्र हुन्छ । या त मर्नेहरु अपराधी हुनुपर्छ, या आतंकवादी । सरकार, बन्नलागेको संविधानमा आफना हक अधिकारका लागि संशोधन र परिमार्जनको माग लिएर सडकमा उत्रिनुलाई तिमीले अपराध देखेका छौ ? के नेपालको संविधानले आफनो सरकारसँग लड्ने र अधिकार माग्ने अधिकार नेपाली जनतालाई दिएको छैन ? जहानिँया राणा शाषकदेखि राजतन्त्रको विरोधसम्मको सडक आन्दोलनमा यी मधेशी नेपाली तिमीसँगै उभिएका थिए । जनयुद्धदेखि जनआन्दोलनसम्म तिम्रा सहयात्री बने ।

त्यतिखेर तिमीले आन्दोलनकारीको रुपमा स्वीकारेका यी मधेशी थारुलाई आज मधेश–थरुहट आन्दोलन गर्दा किन आतंककारी देख्यौ सरकार ? या तिमीले मधेशीलाई नेपाली स्वीकार्न चाहेको छैनौ ? कुरा प्रष्ट्याई देउ । अहिले मधेशमा रगत बगाईरहेका मधेशी सपुतहरु तिमीसँग नेपाली हुन पाउने अधिकार माग्दै छन् । सम्मानपूर्वक नेपालभित्र रहने अडान लिई बसेका छन् ।

सरकार, तिनीहरु मधेशी भएर नेपाली हुन सक्दैनन् भने एकफेर मुखले भनिदेउ । तिनीहरुले अहिले नै यो आन्दोलन बन्द गरिदिन्छन् । र मधेशी हुने आन्दोलन सुरु गर्छन् । त्यसपछि परिचालन गर्नु तिम्रा प्रहरी र सेना उनीहरु विरुद्ध । होइन भने, पूर्ण अधिकारसहित, आफनो पहिचानसहित नेपाली हुनका लागि मरिरहेकाहरुको राष्ट्रियताले किन तिमीलाई छुँदैन सरकार ?

सरकार, तिम्रा नेताहरुले मधेशीको लाश खस्दा रुखबाट आँप झरेको भन्छन् । पूर्वदेखि पश्चिमसम्मको यो समथर भूमीका बच्चादेखि वृद्धसम्म मर्न र मार्न तयार भइसक्दा पनि उनीहरुको चिम्से नजरले दुईचार जना उफ्रेको मात्र देख्छन् । सरकार, के यस्तै हुन्छ, देशवासीप्रतिको सहिष्णुता ?

सरकार, वार्ता भनेको के हो ? सडकमा मरिरहेका मधेशी जनताको अपमान गर्दैछौ । अनि तिनका नेतालाई वार्ताका लागि बोलाउँदैछौ ? मधेशीको रगत, भावना र बलिदानीलाई ठट्टामा नउडाउ । सम्मान गर, सडकमा तिमीविरुद्ध नारा लगाइरहेकाहरुको । उनीहरु नेपाली हुन्, त्यसैले तिमीलाई सराप्दै छन्, गाली गर्दै छन् तिमीलाई । तिमीसँग गुनासो गर्दै छन्, अधिकार माग्दै छन् । सरकार, अहिले मरिरहेका मधेशी नेपाली हुन् । यी तिनै नेपाली हुन्, जसले तिम्रो देशको सीमारक्षकको रुपमा काम गरेका छन् । यी तिनै नेपाली हुन्, जसले आफनो मिहिनतको कमाई र उब्जनी तिम्रो खाल्डो राजधानीमा पठाउँछन् ।

यी तिनै नेपाली हुन् सरकार, जसले तिम्रा अधिकांश नेतालाई नेता बनाएका छन् । एकचोटी आफनो इतिहास पल्टाउ, तिम्रो इतिहास यिनीहरुको देन हो । यिनीहरुकै इतिहास र भविष्य मेट्टाउने दुष्प्रयास नगर । मधेशी बालक, युवा, महिला, वृद्धको मृत्युमा रोइदेउ सरकार, अट्टाहसमा नउडाउ ।